Wig papierkiem lakmusowym rynków światowych?

Bardzo często zdarza się, że nasz rynek akcyjny wyprzedza zdarzenia zza oceanu. Wielu inwestorów zastanawia się, czemu nasz rynek już nie rośnie, gdy indeksy w USA jeszcze idą do góry, lub odwrotnie - czemu u nas pomału zaczyna rosnąć, a indeksy w USA jeszcze spadają?

Dla przykładu można podać sytuację końca hossy w 2007 roku. Nasza giełda jako pierwsza zacząła bessę, lub ostatnią korektę na rynku akcji wiosną 2009 roku. Wtedy indeksy w USA wyłamały wsparcia, a nasza giełda pomału zaczęła iść w górę, wykazując oznaki akumulacji akcji.

Czy naprawdę mamy takich cudownych inwestorów, którzy przewidują trendy? Moim zdaniem nie, a ten swoisty paradoks polega na czymś innym. Zdaj sobie sprawę, że 95% kapitału tego świata posiada kilka osób (z rodziny bankierów). Kierują oni bankiem centralnym w USA, a także wielkimi instytucjami finansowymi. Osoby te kontrolują media (nie raz są ich właścicielami). Czy nie zauważyłeś, że często informacje podawane są pod konkretne ruchy inwestycyjne? To dlatego koniec bessy często następuje, gdy są podawane katastrofalne informacje, a końcem hossy mamy mega optymistyczne wiadomości.

Najbogatsi bankierzy kierują ruchem indeksów giełdowych, towarów czy nawet walut (pamiętasz niedawne spekulacyjne osłabienie złotówki?). Czemu więc nasza giełda wyprzedza ruchy w USA? Ponieważ nasza giełda ma małą płynność - jest płytka. Inwestorzy potrzebują więcej czasu by kupić akcje i je potem sprzedać. Jeżeli więc w USA trwają spadki, a u nas giełda już nie spada - to trwa akumulacja. Przeciwnie, końcem hossy wielki klin sugerował dystrybucję akcji. Taka akumulacja i dystrybucja musi trwać co najmniej kilka dni, by gruby mógł kupić i sprzedać akcje. Potem zwykle ruchy następują szybko w któromś ze stron.

pozdrawiam,

Michał Giel
Funduszowe.pl